Przygotowując się do egazminu ze wstępu do metodologii nauk, w jednym z tekstów które mnie obowiązują natrafiłem na wzmiankę o Alexandrze Grothendiecku, geniuszu, mistyku i jednym z największych matematyków XX w.

Myślę, że postać ta powinna zafascynować wszystkich interesujących się stykiem nauki, duchowości i kontrkultury(tak, w nią ten pan też był zaangażowany).Co ciekawe, od 1991 Grothendieck żyje jako pustelnik, zaszyty gdzieś w Pirenejach.

Podaję fragment ciekawego artykułu.

“Według Grothendiecka odkrycia naukowe są czymś mistycznym i boskim, a jednocześnie naturalnym i prostym. Źródłem odkryć jest postawa dziecka i niewinnego dziecięcego zdziwienia. “Odkrycia są przywilejem dziecka” pisał.¹² Dziecko dokonuje odkryć, ponieważ nie lęka się robić błędów, nie wstydzi się tego, że zachowuje się głupio nie naśladując świata wokół siebie. Nie ma poczucia, że coś jest w złym smaku, ponieważ różni się od opinii innych. Ignoruje milczący consensus jaki społeczeństwo wytwarza wokół rutynowych zachowań. Małe dziecko odkrywa świat tak jak oddycha. Wdycha jego całą zawartość, a następnie projektuje coś na zewnątrz.

Ale im wyżej ktoś jest w hierarchii społecznej, tym bardziej lęka się „błędu”, lęka się zniszczyć sieć niewidzialnych konwenansów społecznym, którymi jest oplątany. Tylko, że “lękać się błędu to lękać się prawdy [...] Ci którzy się boją błądzić nie są w stanie niczego odkryć. Lęk przed błędem powoduje, że zastygamy jak skała. Jesteśmy spętani tym co sami zadekretowaliśmy kiedyś jako ‘prawdziwe’ albo co nam prezentowano zawsze jako takie”.¹³

W niezwykłym fragmencie zatytułowanym Dziecko i dobry Bóg Grothendieck odsłonił swoją wizję aktu stworzenia. Według niego: “Bóg stwarzał świat w miarę jak go odkrywał, a raczej stwarza on świat nieustannie, w miarę jak go odkrywa, a odkrywa go w miarę, jak go stwarza. Stwarza świat dzień po dniu powtarzając to miliony razy bez wytchnienia, poszukując, myląc się miliony razy, poprawiając bezustannie”. Świat istnieje jako nieustanny dialog pomiędzy Stwórcą i światem rzeczy. “Bóg uczy się, odkrywa, uświadamia sobie rzeczy coraz głębiej, w miarę jak przybierają formę i przeobrażają się wychodząc z Jego ręki.” Odkrycia, które stają się udziałem ludzkiego umysłu stanowią powtórzenie tych, które dokonały się w akcie stworzenia.”

Link do całego artykułu: http://zb.eco.pl/publication/wielcy-nieznani-aleksander-grothendieck-p450l1